Ο Γιαννης Αγγελάκας είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους Έλληνες μουσικούς της ροκ σκηνής.

Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1959 στη Νεάπολη της Θεσσαλονίκης και σπούδασε στη Βιομηχανική. Όπως έχει εξομολογηθεί και στη lifo όταν ήταν μικρός του άρεσε να στήνει μικρές θεατρικές παραστάσεις μπροστά στα άλλα παιδιά, υποδυόμενος όλους τους ήρωες των αυτοσχέδιων ιστοριών του, πράγμα που ενοχλούσε τον πατέρα του. Όποτε τον ανακάλυπτε, τον τράβαγε κατευθείαν στο σπίτι. Υποψιάζοταν πως αυτό μου το βίτσιο ίσως αφορούσε μια μελλοντική του ομοφυλοφιλία – πράγμα για το οποίο αργότερα διαψεύστηκε πανηγυρικά.

Η αγάπη του για την μουσική ειχε φανεί κιόλας από την εφηβεία. Έτσι σιγά σιγά ξεκίνησε να γίνεται γνωστός στο ευρύ κοινό με το μουσικό συγκότημα «Τρύπες» και τον φίλο Γιώργο Καρρά  στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Τότε ξεκίνησαν και γράφτηκαν τα πρώτα τους τραγούδια («Ασφάλεια», «Νταβατζής», «Άσχημο όνειρο») και έκαναν τεράστιες επιτυχίες! Η δόξα και η αναγνώριση δεν άργησαν να έρθουν και ο ίδιος ο Αγγελάκας δεν μπορούσε έυκολα να το συνηθίσει και να προσαρμοστεί σ’ αυτή την κατάσταση. Μάλιστα το 2007 είχε δηλώσει «Με σόκαρε όλη αυτή η ενέργεια που ήρθε ξαφνικά επάνω μας. Άρχισα να αισθάνομαι άβολα, σχεδόν αρρώστησα. Με τρόμαξε το όλο πράγμα που ξαφνικά μεγάλωσε και έγινε ανεξέλεγκτο. Η ένταση, η υστερία, οι συναλλαγές, οι promoters που τα τσέπωναν. Χρειάστηκαν ένα δυο χρόνια για να καταλάβω πως θα σταθώ μέσα σ’ αυτό το πανηγύρι χωρίς να χαθεί η υπόστασή μου. Και σιγά σιγά βρήκα τους τρόπους να κάνω όλη αυτή την τρέλα, συνείδηση και να τη στέλνω πίσω στον κόσμο». Είχε γίνει τόσο γνωστό το συγκρότημα που το τέταρτο κατά σειρά άλμπουμ τους με τίτλο «Εννιά πληρωμένα Τραγούδια», πούλησε 40.000 αντίτυπα

αγγ-tripes

Αξίζει επίσης να αναφέρουμε μια ιστορία που βρήκαμε σε κάποιο blog ότι στις σχολικές καταλήψεις των αρχών της δεκαετίας του ’90, ο Γιάννης Αγγελάκας και οι «Τρύπες» έδειχναν την αλληλεγγύη τους στους μαθητές με μια αφιλοκερδή συναυλία στο προαύλιο ενός σχολείου και κάθισαν μέχρι το πρωί παρ’ όλο που αμέσως μετά πετούσαν για κάποια άλλη συναυλία. Δεν υπήρχε είσοδος, παρα μόνο έδινε ότι ήθελε ο καθένας προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των καταλήψεων.

Το 2001 ο Αγγελάκας αποφασίζει τη διάλυση του συγκροτήματος. Έτσι μετά τη διάλυση του συγκροτήματος «Τρύπες» , συμμετείχε σε διάφορες συναυλίες μαζί με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου καθώς και συνεργάστηκε μαζί του στον δίσκο «Βραχνός προφήτης» που κυκλοφόρησε το 2000. Το 2001 συμμετείχε στον δίσκο του Γιώργου Χριστιανάκη «Ο θυρωρός» όπου ο ίδιος ο Γιάννης Αγγελάκας έγραψε τους στίχους και τραγούδησε στο κομμάτι «Κυρία των μέσα μου ανέμων» . Ύστερα έγινε και παραγωγός σε τρεις δίσκους άλλων συγκροτημάτων.

Το 2003 βγαίνει η ταινία «Ο χαμένος τα παίρνει όλα»  όπου είναι ο πρωταγωνιστής και δημιουργεί και το soundtrack της ταινίας. Επίσης λίγα χρόνια αργότερα το 2005 ξεκινάει η συνεργασία του μαζί με Νίκο Βελιώτη και το τσέλο του και κυκλοφορεί ο δίσκος «Οι ανάσες των λύκων» . Αυτός ο δίσκος είναι και ο πρώτος που κυκλοφόρησε από την εταιρία «alltogethernow» (μια εταιρία που δημιουργήθηκε απο τον ίδιο και τους Στέφανο Λαζαρινό, Βασίλη Μπαχαρίδη και Τίτο Καργιωτάκη). Ο Αγγελάκας δήλωσε στη lifo για την alltogethernow «… μια δισκογραφική εταιρεία που προσπαθεί απ’ τη μια να σταθεί μεταξύ των μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών -που από παραγωγοί μουσικών έργων κατάντησαν εφημεριδοπώλες, πληρώνοντας έτσι την αισχροκέρδεια και τη σκουπιδολαγνεία τους- και της «επαναστατικής» λογικής εντύπων σαν το δικό σας, από την άλλη, που υποστηρίζουν το free downloading. Κάπου ανάμεσα στεκόμαστε εμείς, έχοντας υπόψη μας ότι ο κόσμος μπορεί να ζήσει χωρίς εμάς, εμείς όμως δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τον κόσμο». Επίσης την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ο 2ος δίσκος από την συγκεκριμένη εταιρία με τίτλο «Ο Γιάννης Αγγελάκας και οι Επισκέπτες – Από ‘δώ και πάνω» και έκανε φοβερή επιτυχία.

PicMonkey Collage-αγγ

Αγγ-Hamenos_cd_front

Είχε ακόμη αδυναμία και αγαπούσε την κρητική μουσική και έτσι δεν άργησαν να ακολουθήσουν οι συνεργασίες με τον Ψαραντώνη (Να ‘χεν η Θάλασσα Βουνά-2007), με τον Ψαρογιώργη-Γιώργο Ξυλούρη (Όσο κι αν δέρνει ο άνεμος-2012), συναυλίες, χοροί, μουσικές… Αναφέρει κιόλας και ο ίδιος στο ντοκιμαντέρ «Ταξιδιάρα Ψυχή»:
«Είχα ένα απωθημένο. Αγαπώ την κρητική μουσική. Τη θεωρώ πολλή ζωντανή και πολλή ανοιχτή ακόμη. Για την Ελλάδα είναι πολύ σημαντικό αυτό. Υπάρχει ένας τόπος όπου η παράδοση υπάρχει, λειτουργεί και εξελίσσεται»

αγγ-ψαραντ

Ο  Γιάννης Αγγελάκας είναι ένας άνθρωπος αληθινός και αγαπούσε την τέχνη σ’ όλη της την μορφή. Τα τραγούδια του απο τους στίχους μέχρι και την μουσική ήταν η τέχνη που δημιουργούσε. Είχε χαρακτηριστικά πει «νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους εν δυνάμει σχιζοφρενείς. Έχουμε μέσα μας και την τρέλα… Η Τέχνη έχει να κάνει με τον έλεγχο και τη συμφιλίωση σου με την τρέλα σου. Κανένας δεν θεραπεύεται με την τέχνη. Κάποιοι την ελέγχουν έτσι. Κάποιοι δεν την ελέγχουν και πάνε στα τρελάδικα».

~Κατράδη Ρούλα~

Share