Το τσίπουρο είναι ένα απο τα παραδοσιακά μας αλκολούχα ποτά και οι πρώτοι που το παράγανε ήτανε οι μοναχοί του Αγίου Όρους. Σήμερα έχει εξαπλωθεί σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας αλλά η πιο γνωστή συνταγή είναι εκείνη της Κρήτης (κρητική ρακί, τσικουδιά) και χαρακτηρίζεται για την έντονη γεύση του αλλά και για την γλυκιά ζαλάδα που σου προκαλεί και μπορεί γρήγορα να σε οδηγήσει σε μέθη! Αυτό είναι λογικό να συμβεί αν το πρακάνεις αφού η περιεκτικότητα του σε οινόπνευμα φτάνει μέχρι και 50%.

Ενδιαφέρον αποτελεί ότι μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα η παραγωγή του τσίπουρου γινόταν αποκλειστικά μέσα στα σπίτια και δεν υπήρχε μαζική βιομηχανική παραγωγή.

Οι ονομασίες με τις οποίες μπορείτε να το βρείτε περα απο τσίπουρο είναι αράκ και γκράππα. Αυτές οι ονομασίες υπάρχουν στην Ιταλία και στη Μέση Ανατολή γιατί και εκεί παράγουν ένα προϊόν παρόμοιο με το δικό μας.

Τσίπουρο ουσιαστικά λέμε το απόσταγμα απο στέμφυλα (δηλαδή τη μάζα που απομένει μετά την συμπίεση του σταφυλοπολτού) και αποστάζεται απο τα παραπροϊοντα του κρασιού. Τα στέμφυλα, για να δώσουν αλκοολούχο απόσταγμα, θα πρέπει αφενός να μην έχουν αποστραγγιστεί εντελώς και αφετέρου να έχουν υποστεί αλκοολική ζύμωση, ώστε τα σάκχαρα του εναπομένοντος μούστου να μετατραπούν σε αλκοόλη.

Η διαδικασία παραγωγής αποστάγματος είναι αρκετά χρονοβόρα αν σκεφτεί κανείς ότι μόνο για τη ζύμωση πρέπει να περάσουν 30 ημέρες. Μόλις γίνει η 1η απόσταξη παίρνουμε ένα απόσταγμα που αποτελεί το 15 με 20% του αρχικού όγκου. Στη 2η απόσταξη γεμίζουμε το καζάνι κατά 80-90% με σούμα. Τις περισσότερες φορές λαμβάνεται το προϊον από την πρώτη απόσταξη και καταναλώνεται χωρίς να υποστεί 2η. Εάν όμως περάσει και 2η απόσταξη το τσίπουρο με το οποίο καταλήγουμε είναι καθαρότερο και λεπτότερο σε άρωμα και γεύση. Εκεί μπορούμε να προσθέσουμε και αρωτικές ύλες όπως :

  • μοσχοκάρυδο,
  • γλυκάνισο,
  • γαρύφαλλο,
  • μάραθο,
  • μαστίχα.

Μετά τη 2η απόσταξη αφαιρούμε το πρώτο 0,5 με 1 λίτρο. Μετά συλλέγουμε το πιο σημαντικό κομμάτι το οποίο αντιπροσωπεύει το 50% του αρχικού όγκου. Εκεί περιέχονται τα επιθυμητά συστατικά και αφού αραιωθεί το προιόν για να επιτύχουμε τους αλκοολικούς βαθμούς που θέλουμε, δίνεται στην κατανάλωση ως τσίπουρο. Το υπόλοιπο το ξαναβάζουμε στα στέμφυλα ή στη σούμα για να γίνει νέα απόσταξη. Η παρακολούθηση αυτής της διαδικασίας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή για το σωστό αποτέλεσμα.

Έτσι τα μυστικά για το σωστό τσίπουρο βρίσκονται πάντα στη διαδικασία της παραγωγής του. Το τελικό προϊόν πρέπει πάντα να φυλάσσετε σε γυάλινα μπουκαλάκια και σε δροσερό – σκοτεινό περιβάλλον.

~Κατράδη Ρούλα~

Share