Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, υπήρξε πρωτοπόρος στην εποχή του, καθώς ήταν από τους πρώτους που συνδύασαν το ροκ με τον ελληνικό στίχο και με στοιχεία της ελληνικής μουσικής παράδοσης… Γεννήθηκε  στις 27 Ιουλίου του 1948 στη Κυψέλη της Αθήνας. Ανήκε σε μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν μετανάστης από μεγαλοαστική οικογένεια καπνέμπορων του Πόντου της Μικράς Ασίας και διοικούσε ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε φωτογραφικό χαρτί (γνωστή με το όνομα ΕΛΦΩΤ). Η μητέρα του Τζένη καταγόταν από την Κρήτη και ο Παύλος ήταν δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά και ανιψιός της πεζογράφου και παιδαγωγού Έλλης Αλεξίου και της Γαλάτειας Καζαντζάκη, λογοτέχνιδος και πρώτης συζύγου του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη.

Screen shot 2011-08-08 at 11.14.39 AM

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν από πάντα ανήσυχο πνεύμα, καθώς πειραματίστηκε όχι μόνο με τη μουσική και τη σύνθεση, αλλά και με την ηθοποιία, την ποίηση και τη συγγραφή. Ξεκίνησε να ενδιαφέρεται για τις τέχνες στην εφηβεία του, στα μέσα περίπου των 60’s, όπου έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αδυναμία στον Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και σαν ακροατής των ροκ συγκροτημάτων του εξωτερικού που ήταν τότε στη μόδα. Ακούγοντας Animals και Rolling Stones επηρεάστηκε και πήρε την απόφαση να μάθει ντραμς. Παρόλα αυτά τα παράτησε σχετικά σύντομα αφού η κιθάρα ήταν το μουσικό όργανο που τελικά τον κέρδισε.

Τελειώνοντας τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1967 και όντας πολύ καλός μαθητής εισήχθηκε στο Μαθηματικό Τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εκεί ήταν συμφοιτητής και συγκάτοικος με τον μετέπειτα τραγουδιστή Βαγγέλη Γερμανό. Την περίοδο εκείνη ο Σιδηρόπουλος έπαιζε κρουστά και μαζί με τον Γερμανό έπαιζαν συχνά μουσική και γράφανε τραγούδια κάνοντας όνειρα. Εκείνη η εποχή ήταν έντονα πολιτικοποιημένη λόγω της Χούντας και ο Παύλος είχε συνειδητοποιήσει πως δεν λάμβανε καμία εκπαίδευση λόγω του περιορισμού στην ελευθερία της σκέψης των φοιτητών, αλλά και του διωγμού των καθηγητών, οπότε αποφάσισε σταδιακά να παρατήσει την φοίτησή του.

Το ξεκίνημα της καριέρας του ουσιαστικά αρχίζει το 1969 όταν ο Σιδηρόπουλος γνώρισε τον Παντελή Δεληγιαννίδη, τότε κιθαρίστα των Olympians σε μια συναυλία τους. Αμέσως συνειδητοποίησαν πως ταίριαζαν τα μουσικά τους γούστα.Ύστερα από την κατάσταση που επικρατούσε στη Θεσσαλονίκη αποφάσισαν και κατέβηκαν στην Αθήνα δημιουργώντας το συγκρότημά τους με όνομα “Δάμων και Φιντίας”. Μετά από πολλές συναντήσεις με διάφορους ανθρώπους έρχονται σε επαφή με τον Τάσο Φαληρέα, όπου ήταν ιδιοκτήτης δισκάδικου και σύμβουλου της δισκογραφικής εταιρείας “Λύρα”. Μαζί του κυκλοφόρησαν το σίνγκλ 45 στροφών “Το ξέσπασμα / Ο κόσμος τους”.

pausid100

Το 1971 φιλοξενήθηκαν στο συναυλιακό χώρο στο “Κύτταρο” και κάνανε πολλές συναυλίες μαζί με τους “Socrates” και “Εξαδάκτυλος”. Την ίδια χρονιά συμμετείχαν με δύο κομμάτια στο δίσκο “Ζωντανοί στο Κύτταρο”. Ο Σιδηρόπουλος μαζί με τον Δεληγιαννίδη είχαν ετοιμάσει υλικό για ένα ολόκληρο άλμπουμ, το οποίο όμως τελικά δεν εκδόθηκε ποτέ.

Ένα χρόνο μετά αποφασίζουν να διαλύσουν το συγκρότημα “Δάμων και Φιντίας” και σχηματίζουν ένα νέο μαζί με τον μπασίστα Βασίλη Ντάλλα και τον ντράμερ Νίκο Τσιλογιάννη που σαν “Μπουρμπούλια” συνόδευαν μέχρι τότε τον Διονύση Σαββόπουλο. Μαζί, τους συνοδεύει με το κλαρίνο του ο Αμερικάνος Μάικλ Φρογκ. Έτσι το νέο σχήμα κάνει εμφανίσεις ζωντανά σε διάφορα σημεία της Αθήνας. Λίγο αργότερα κυκλοφόρησε το δίσκο 45 στροφών “Ο Ντάμης ο σκληρός”, το οποίο αρχικά ονομαζόταν “Ο Ντάμης ο ληστής” αλλά η δισκογραφική εταιρεία ζήτησε αλλαγή του τίτλου για να αποφύγει προβλήματα με τη λογοκρισία. Παρόλο της αλλαγής όμως δεν συναντούν την ανταπόκριση που περίμεναν, ενώ ταυτόχρονα οι μαγαζάτορες τους λένε πως πρέπει να εντάξουν ξένα τραγούσια στο ρεπερτόριό τους.

hqdefault

Στην προσπάθεια τους να προσεγγίσουν τον κόσμο το συγκρότημα έρχεται αρχικά σε επαφή με τον παραγωγό της τηλεοπτικής εκπομπής “Δισκοθήκη Για Νεολαία” και ηχογραφούν κάποια κομμάτια που τελικά κόβονται εξαιτίας της λογοκρισίας. Ύστερα συναντούν τον Διονύση Σαββόπουλο προτείνοντάς του να κάνουν κάποιες εμφανίσεις αλλά εκείνος δείχνει έντονα την δυσαρέσκειά του τόσο με τα “Μπουρμπούλια” που έφυγαν από αυτόν, όσο με τον ίδιο τον Σιδηρόπουλο που είχε αρνηθεί πρότασή του να συνεργαστούν παλαιότερα.

Μετά από αυτή την τροπή των πραγμάτων το συγκρότημα πάει στη Θεσσαλονίκη αλλά μετά από κάποιο διάστημα διαλύεται ακολουθώντας ο καθένας τη δική του πορεία. Έτσι ο Παύλος Σιδηρόπουλος έχοντας κάνει κάποιες γνωριμίες ξεκινάει να εμφανίζεται στο “Ρέμβη”.

untitled-18

 

Το 1974 ύστερα από πιέσεις της οικογένειάς του γυρνάει στην Αθήνα και ένα διάστημα δουλεύει στο εργοστάσιο του πατέρα του. Την περίοδο της Μεταπολίτευσης έκανε προτάσεις σε διάφουρους καλλιτέχνες για δημιουργία νέας μπάντας αλλά ανεπιτυχώς. Τελικά κατάφερε να συνεργαστεί το 1974 μ’ έναν από τους καλύτερους εκπροσώπους του πολιτικού τραγουδιού, τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Βγαίνει ο δίσκος “Θεσσαλικός Κύκλος” με στίχους του Κώστα Βίρβου, όπου ο Σιδηρόπουλος ερμήνευε τέσσερα από τα είκοσι τρία τραγούδια του άλμπουμ. Τα επόμενα χρόνια ο Σιδηρόπουλος αναφερόταν αρνητικά σε συνεντεύξεις του, χαρακτηρίζοντας τη μια νεκρή περίοδο για τον ίδιο. Χαρακτηριστικά είχε αναφέρει: “Ο Μαρκόπουλος ήταν ένα φλιπάρισμα. Λειτούργησα όπως ήταν και αυτοί. Αν ήμουν ήρεμος και είχα συνείδηση τι κάνω, δε θα έκανα τέτοια πράγματα. Είχα μπει όμως για τα καλά σ’αυτό το λούκι και προσπάθησα να γίνω σα κι αυτούς και τότε το αποτέλεσμα ήταν να μου σπάσουν τελείως τα νεύρα και να σαλτάρω. Ήταν μόλις είχε τσακίσει η ροκ κατάσταση από τη χώρα, οι περισσότεροι μουσικοί την είχαν κάνει απ’ εδώ κι απ’ εκεί και οι υπόλοιποι καθόμασταν και κλαίγαμε τη μοίρα μας. Το μόνο καλό ήταν ότι εκείνη την εποχή σκάντζαρα με το στρατιωτικό και σ’αυτή τη φάση με βοήθησε η ιστορία με τον Μαρκόπουλο. Όσο για το οικονομικό, έπαιρνα χρήματα χωρίς να ξέρω το γιατί. Ένιωθα ότι κορόιδευα τον κόσμο…” Όμως αργότερα, αναθεώρησε  αφού στα τέλη του 1986 οι δύο τους ξανασυνεργάστηκαν, και ο Σιδηρόπουλος ερμήνευσε τέσσερα τραγούδια και δύο ποιήματα στον δίσκο του συνθέτη Τολμηρή Επικοινωνία (1987).

3209_1164278549714_1310388067_444230_51031_n

Εκείνη η περίοδος ήταν σημαντική για την προσωπική του ζωή. Την άνοιξη του 1976 πήρε απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία για ψυχολογικούς λόγους. Ο Σιδηρόπουλος γνώρισε τη Γιόλα Αναγνωστοπούλου με την οποία μείνανε μαζί μέχρι το 1980. Κατά την περίοδο της σχέσης του με την Αναγνωστοπούλου φαίνεται να ξεκίνησε τη χρήση ηρωίνης.

Το 1977 με τη δημιουργία του συγκροτήματος” Σπυριδούλα” γίνεται πρόταση στον Σιδηρόπουλο για να συμμετέχει. Εκείνος δέχεται και γίνεται η ψυχή του γκρουπ. Η δισκογραφική εταιρεία “Emi”, αποφασίζει και τους προσεγγίζει. Μετά την υπογραφή του συμβολαίου και από περίπου 170 ώρες ηχογραφήσεων το πρώτο τους άλμπουμ με το τίτλο “Φλου” ήταν έτοιμο. Ο ρόλος του Παύλου σε αυτό το δίσκο υπήρξε καταλυτικός αφού το υλικό ήταν κυρίως δικό του. «Η ώρα του Stuff», ήταν το πρώτο τραγούδι του Σιδηρόπουλου που αναφέρεται στα ναρκωτικά. Σύμφωνα με μαρτυρίες οι ηχογραφήσεις ήταν αρκετά δύσκολες αφού ο Σιδηρόπουλος ερχόταν σε ρήξη με συγκρότημα, λόγω των προβλημάτων εθισμού που ήδη είχε. Το 1979 ο Παύλος Σιδηρόπουλος δημιουργεί το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών», με αγγλικό στίχο, χωρίς όμως καμία δισκογραφική δουλειά.

paulos2

 

Ο δίσκος “Φλου” κυκλοφόρησε καθυστερημένα τον Μάιο του 1979. Δυστυχώς οι πωλήσεις ήταν απογοητευτικές αφού δεν ξεπέρασαν τις 5.000. Μια έκπληξη όμως ακολουθεί τα επόμενα χρόνια αφού η αποδοχή και οι πωλήσεις του “Φλου” αυξήθηκαν θεαματικά, με το δίσκο να κάνει διαρκείς επανεκδόσεις! Το 1992 ψηφίστηκε από τους συντάκτες του περιοδικού “Ποπ+Ροκ” ως το «καλύτερο άλμπουμ στην ιστορία της ελληνικής ροκ σκηνής». Οι “Σπυριδούλα” με τον Σιδηρόπουλο έκαναν μια σειρά ζωντανών συναυλιών για την υποστήριξη του δίσκου αλλά μετά από κάποιους μήνες το συγκρότημα διαλύθηκε.

Pavlos Sidiropoulos & Spiridoula - FLOU CD Front

Ο σκηνοθέτης Ανδρέας Θωμόπουλος κάνει το 1979 μια επαγγελματική πρόταση στον Παύλο: Να πρωταγωνιστήσει στην ταινία “Ο ασυμβίβαστος” που ετοίμαζε και να ερμηνεύσει τα τραγούδια που θα αποτελούσαν το soundtrack της ταινίας. Τον ίδιο καιρό πρωταγωνιστεί και σε μία ακόμη ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου με τίτλο “Αλδεβαράν”, με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο. Στην καριέρα του ως ηθοποιού περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη “Οικογένεια Ζαρντή” (ΕΡΤ).

newego_LARGE_t_661_627987

Το 1980 ο Παύλος Σιδηρόπουλος καταλήγει σε ένα σχήμα που με λίγες αλλαγές παίζει μαζί του μέχρι το τέλος, τους “Απροσάρμοστους”. Μαζί ηχογραφούν μιά σειρά σημαντικών δίσκων και έχουν συνεχή ζωντανή παρουσία. Το 1985, τρία χρόνια μετά το εσωστρεφής “Εν Λευκώ” ο Σιδηρόπουλος επιστρέφει μαζί με το συγκρότημά του για να ηχογραφήσει στο στούντιο τη νέα του δουλειά, έχοντας διαφορετικές διαθέσεις και υλικό. Ο ίδιος εκείνη τη περίοδο είχε δηλώσει: “Τα τραγούδια μου έχουν άμεση σχέση με τα βιώματά μου. Δεν είναι καθαρά εγκεφαλικά, είναι προσωπικά βιώματα. Είναι αποτέλεσμα εμπειριών μου που έχουν να κάνουν με τις συναισθηματικές μεταπτώσεις γιατί η προσωπική μου ζωή ήταν διαφορετική από την εποχή του “Εν Λευκώ” και άλλη είναι τώρα.”

Το 1987 πραγματοποιεί μια συγκλονιστική εμφάνιση στο Ηρώδειο στη συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου “Τολμηρή επικοινωνία” που κυκλοφόρησε και σε δίσκο με αυτό τον τίτλο, ερμηνεύοντας τραγούδια σε στίχους του Δημήτρη Βάρου και απαγγέλοντας ποιήματα του ιδίου από το βιβλίο “Θηρασία”.

Το καλοκαίρι του 1990 άρχισε να παραλύει το αριστερό του χέρι και ύστερα από επίσκεψη σε γιατρούς υπέθεσαν πρόβλημα στα αγγεία, αλλά κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς είχε. Η επίσημη διάγνωση ήταν «πάρεση βραχιόνιου αριστερού πλέγματος». Το πρόβλημα με την υγεία του αλλά και ο θάνατος της μητέρας του λίγους μήνες πριν, τον είχαν επηρεάσει πάρα πολύ ψυχολογικά. Στις 5 Δεκεμβρίου του 1990 ο Σιδηρόπουλος φεύγοντας από τη πρόβα με το συγκρότημα, επισκέπτεται μια φίλη του και μένει εκεί. Εκείνο το βράδυ πέφτει σε κώμα, λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης και λίγο μετά ξεψύχησε στο ασθενοφόρο καθοδόν προς το νοσοκομείο Ευαγγελισμός. Έτσι άδοξα άφησε τη τελευταία του πνοή στις 6 Δεκεμβρίου στα 41 του χρόνια. Ο θάνατός του ανακοινώνεται το πρωί σοκάροντας τους γνωστούς του Παύλου γιατί όλοι πίστευαν τα λεγόμενά του ότι έχει “καθαρίσει”.

Η κηδεία του έγινε στον “Κόκκινο Μύλο” και εκεί έδωσαν το παρών όλοι οι φίλοι και οι συνεργάτες του, τραγουδώντας τραγούδια του. Ο Σιδηρόπουλος που δεν είχε γίνει ποτέ εξώφυλλο και πρωτοσέλιδο, με αφορμή την είδηση του θανάτου του, “κοσμεί” τη πρώτη σελίδα σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά. O Αλέκος Αράπης, μπασίστας των Απροσάρμοστων, έχει εκφράσει την υπόθεση πως ο Σιδηρόπουλος πήρε εσκεμμένα υπερβολική δόση με σκοπό να αυτοκτονήσει λόγω των προβλημάτων με το χέρι του και της άσχημης ψυχολογικής του κατάστασης, με βάση μια συζήτηση που είχαν λίγους μήνες πριν από το θάνατο του.

eleytherotipia1

Ένα χρόνο μετά οι Απροσάρμοστοι κυκλοφόρησαν τον δίσκο “Άντε και καλή τύχη μάγκες”, όπου ορισμένα τραγούδια είχε προλάβει να τα ηχογραφήσει ο Παύλος Σιδηρόπουλος και τα υπόλοιπα τα ερμήνευσαν διάφοροι καλλιτέχνες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CE%B9%CE%B4%CE%B7%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82

Share