Η σαγκρία μπορεί να έχει τις ρίζες της στην Ισπανία, αλλά σήμερα έχει καταφέρει να να μπει στη λίστα με τα πιο δημοφιλή ποτά του κόσμου. Στις ΗΠΑ δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε διεθνή έκθεση το 1964 στη Νέα Υόρκη. Από την Ισπανία λοιπόν, η σαγκρία ξεκίνησε να σερβίρεται στους επισκέπτες (ένα ποτό το οποίο ήταν ουσιαστικά κρασί αναμεμειγμένο με διάφορα φρούτα) και κατάφερε να γίνει πολύ γρήγορα ανάρπαστο γράφοντας ιστορία!

Πρόκειται για ένα παραδοσιακό κόκκινο κρασί αρκετά δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη όπως και στη χώρα μας. Η βάση του είναι το κόκκινο κρασί, ονομαζόμενο claret, από τον βρετανικό όρο που χρησιμοποιείται για το γαλλικό κρασί Bordeaux. Αυτό το κόκκινο κρασί είναι παραδοσιακά κατασκευασμένο από ένα μείγμα Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc και Merlot. Στο τέλος προσθέτουμε το κονιάκ και τα φρούτα για την επιπλέον γεύση και τα γλυκά αρώματα.

Πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, το κρασί με την ονομασία hippocras (κρασί με ζάχαρη και μπαχαρικά) αποτελούσε ένα ποτό ιδιαίτερα αγαπητό κατά τον μεσαίωνα. Η παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής του εμπεριείχε διάφορα μπαχαρικά όπως το τζίντζερ, η κανέλα κ.α.

Αλλα γιατί αυτή η εμμονή με τη βάση το κρασί; Εδώ είναι σημαντικό να θυμήσουμε ότι μέχρι και τη σύγχρονη εποχή, το νερό άργησε να θεωρηθεί ασφαλές στη κατάποση, καθώς η χρήση του περιοριζόταν στο μπάνιο, στον καθαρισμό των αλόγων κ.τ.λ. Ακόμα και το γάλα θεωρούνταν μόνο “παιδική τροφή”. Αυτό σήμαινε, όσο περίεργο και αν ακούγεται σήμερα, ότι τότε το μόνο ασφαλές που μπορούσαν να πιούν οι άνθρωποι σε υγρή μορφή, εμπεριείχε έστω και μικρή ποσότητα αλκόολ. Η λογική ήταν ότι το αλκόολ “σκότωνε” τα βακτήρια που μπορεί να είχε μέσα οποιοδήποτε άλλο υγρό. Τα περισσότερα νοικοκυριά μάλιστα έφτιαχναν το κρασί από φρούτα και μούρα που έβγαζε η περιοχή. Ήταν λοιπόν φυσικό ότι με τα χρόνια πειραματίστηκαν και με άλλα φρούτα και μπαχαρικά με σκοπό τη διαφοροποιήση και τον εμπλουτισμό των γεύσεων.

Αν μελετήσουμε λίγο πιο πολύ την περιοχή της Ισπανίας, θα παρατηρήσουμε ότι φύτευαν αμπέλια κιόλας από την εποχή των Ρωμαίων, μέχρι και το 200 π.Χ. Είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς ένα ενεργό εμπόριο κρασιού από την Ισπανία όπου ουσιαστικά προμήθευε τους Ρωμαίους. Τα κόκκινα σταφύλια μεγάλωναν από τότε σε αυτά τα εδάφη και μέχρι και σήμερα τα απολαμβάνουμε! Οι ντόπιοι ονόμασαν το κρασί τους και τις ποικιλίες που έφτιαχναν με ένα όνομα: Sangria.

Οι Ισπανοί ανεξαρτήτου κοινωνικού στρώματος απολαμβάνουν αυτό το ποτό, φτιάχνοντάς το με την ποικιλία Rioja και με άλλα κόκκινα κρασιά. Ενδιαφέρουσα πληροφορία αποτελεί το γεγονός του ότι μπορεί να φτιαχτεί και με λευκό κρασί. Τότε παίρνει την ονομασία “Λευκή Sangria” (‘Sangria Blanco’). Η περιοχή Cava η οποία και φημίζεται για τους αφρώδης οίνους, παράγει τη “λευκή” αυτή έκδοση.

Στον νότο της Ισπανίας η Sangria καλείται συχνά και Zurra. Αυτή η έκδοση της σαγκρίας παράγεται με ροδάκινο ή νεκταρίνι.

Η Sangria έχει ως βασικά υλικά πέρα από το κόκκινο κρασί και τους χυμούς φρούτων, τη σόδα, τα κομμάτια από τα φρούτα αλλά και μερικές φορές και το κονιάκ. Όταν κάνετε τη δική σας Sangria, χρησιμοποιήστε ένα καλής ποιότητας κρασί, και αν είναι δυνατόν αφήστε το να “ξεκουραστεί” κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτό επιτρέπει στις γεύσεις φρούτων να δένουν με το ποτό. Εάν μπορείτε, χρησιμοποιήστε το κρασί Rioja για να πάρει την αυθεντική ισπανική γεύση, αν όχι απλά επιλέξετε κάποια ποικιλία της αρεσκείας σας! Το πρωί, ρίξτε τη σανγκρία σας σε μια κανάτα γεμάτη παγάκια, γαρνίρετε με φρέσκα φρούτα, και…απολαύστε! Ένα μικρό tip: μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κανάτα η οποία στενεύει στα χείλη έτσι ώστε τα φρούτα και τα άλλα στερεά να παραμένουν στο εσωτερικό της κανάτας μας!

~Κατράδη Ρούλα~

Share