Οι ρίζες της, σύμφωνα με αναφορές από τον Όμηρο, τον Αριστόξενο και τον Πίνδαρο βρίσκονται στην Ελληνική Αρχαιότητα όπου την περιγράφουν το έγχορδο μουσικό όργανο που ξέρουμε σήμερα. Άνηκε στην οικογένεια της λύρας με ονομασίες όπως φόρμιγγα ή  κίθαρις και ήταν ένα έγχορδο με 3 έως 7 χορδές από έντερα ή νεύρα ζώων, στηριγμένες  σε ξύλινο  αντηχείο. Έχουν βρεθεί πλήθος αγγείων με παραστάσεις θεών όπως του Απόλλωνα να κρατάνε μια χρυσή λύρα ή φόρμιγγα ή κιθάθα. Σήμερα η λέξη κιθάρα αναφέρεται στο σύγχρονο μουσικό όργανο “guitar” (ένας όρος που προέρχεται από το Αρχαιοελληνικό όρο κιθάρα).

300px-Römischer_Meister_um_50_001

Δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία εμφάνισης της κιθάρας ωστόσο, η κλασσική κιθάρα φαίνεται ότι εμφανίζεται στην αρχαία Ανατολή και πιο συγκεκριμένα στη Βαβυλώνια. Επίσης, υπήρχαν διάφορα μουσικά όργανα στην Αίγυπτο και στην Ανατολή όπου θα μπορούσαν να θεωρηθούν προκάτοχοι της κιθάρας αφού διέθεταν παρόμοια χαρακτηριστικά.

2

Τα ίχνη στο ταξίδι της ιστορίας της Κιθάρας ξεκινούν περίπου από τον 15ο αιώνα, με την πρώτη «σύγχρονου τύπου» Κιθάρα, την οποία και συναντάμε στην Ισπανία. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι οι πρώτες κιθάρες ήταν πολύ μικρές σε μέγεθος και αρχικά είχαν τέσσερα ζεύγη χορδών. Η ισπανική κιθάρα (ή Κλασσική κιθάρα) είναι στην μορφή της καμπυλωτή στο σώμα και χρησιμοποιεί την κοιλότητα του σώματος για να ενισχύει τον ήχο. Αρχικά, όπως αναφέραμε χρησιμοποιούνταν χορδές από έντερα και νεύρα διάφορων ζώων, οι οποίες αργότερα αντικαταστάθηκαν από νάιλον και ατσάλινες χορδές που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Το 16ο αιώνα οι κιθάρες έγιναν όργανα με πέντε διπλές χροδές και περιγράφονται ως vihuela την εποχή του Luis Milan , Rizzio Guitar στη Γαλλία και chitarra battente στην Ιταλία. Μερικές από αυτές υπάρχουν ακόμα και σήμερα.

κιθαρες¨1

(1η εικόνα : vihuela, 2η εικόνα: chitarra battente)

Η Ιταλία τότε θεωρούνταν η χώρα της κιθάρας κατά τον 17ο αιώνα, ενώ στη Γαλλία έγινε το μουσικό όργανο της καλής κοινωνίας δηλαδή της αριστοκρατείας και των ευγενών. Στα τέλη του 18ου αιώνα στην Ισπανία η κατασκευή της Ισπανικής κιθάρας άρχισε να ακμάζει καθώς προσθέθηκε ακόμα μια χοδή στη κατασκευή της αλλά και επειδή οι Ιταλοί άρχισαν να ταξιδεύουν ολοένα και περισσότερο.

Το 19ο αιώνα, η ανάπτυξη στις κοινωνικές συνθήκες αλλά κυρίως η βελτίωση στα μέσα μετακίνησης και μεταφοράς βοήθησαν στη διάδοση της κιθάρας και ενθάρρυναν τους κιθαριστές να ταξιδεύουν παγκοσμίως. Ειδικά η Ισπανία περνούσε περίοδο άνθισης στη μουσική της κλασσικής κιθάρας.

To 1850-1892 o Α. Τorres έδωσε τη σημερινή μορφή της κιθάρας.

torres

Τον 20ο αιώνα η κλασσική κιθάρα έλαβε μεγάλη αναγνώριση και δημοσιότητα λόγο της τεχνολογικής προόδου αλλά και της ραγδαίας ανάπτυξης των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και πληροφόρησης. Επιπλέον με την πάροδο του χρόνου συναντάμε και άλλα είδη κιθάρας τα οποία γίνονται μελλοντικά εξίσου γνωστά όπως η ηλεκτρική κιθάρα αλλά εκεί ξεκινάει το ταξίδι μιας άλλης ιστορίας…

 

Share