Ένας μύθος λέει πως κάποτε σ’ ένα μεγάλο κάστρο ζούσε ένας πρίγκιπας που λάτρευε τα σταφύλια και για να τα απολαμβάνει και το χειμώνα τα αποθήκευε μέσα σε ασκούς από δέρμα κατσίκας.

Καθώς οι μέρες περνούσαν, μια μέρα το περιεχόμενο μέσα σ’ ένα απο τους ασκούς χάλασε και έτσι ο πρίγκιπας διέταξε να το σημαδέψουν με την ένδειξη “δηλητήριο” εώς ότου πεταχτεί. Ο πρίγκιπάς μας (όπως και πολλοί τότε) είχε μια ερωμένη. Όταν λοιπόν την βαρέθηκε για να αποκτήσει μια νέα την έδιωξε μακρύα από το κάστρο. Όμως εκείνη όντας ερωτευμένη δεν άντεχε την απόρριψη και αποφάσισε δώσει ένα τέλος και να αυτοκτονήσει. Έτσι βλέπωντας την ένδειξη “δηλητήριο” πάνω στον ασκό, ήπιε όλο το περιεχόμενο του. Για καλή της τύχη τα σταφύλια είχαν ζυμωθεί μερικώς, οπότε δεν πέθανε αλλά γλύτωσε τον θάνατο και μέθυσε. Πάνω στη μέθη της πήρε ένα σπαθί και έκοψε το κεφάλι της αντικαταστάτριας της! Το θάρρος και η πράξη της αυτή εντυπωσίασε τόσο τον πρίγκιπα, που το ίδιο βράδυ δοκίμασε από τον «δηλητηριασμένο» ασκό. Όχι απλά του άρεσε αλλά απο τότε διέταξε να προσφέρεται σε όλες τις γυναίκες του χαρεμιού.

Έτσι ο μύθος του κρασιού μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα στους αιώνες φτάνωντας στο σήμερα..

Share