Moscato d’Asti είναι ένα ημίγλυκο, ελαφρώς αφρώδες και χαμηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλη κρασί από το Piedmont, τη βορειοδυτική Ιταλία. Η Ιταλία είναι μια χώρα με πολλές πραγματικότητες, κάθε περιοχή, πόλη, δήμος και σπίτι έχει μια ιστορία να πει, κάτι σχεδόν μαγικό που το καθιστά μοναδικό. Στο πλαίσιο αυτό θέλουμε να πούμε τη μοναδική ιστορία παραγωγής που συνδέεται με μερικά από τα πιο γνωστά κρασιά της Ιταλίας … τα κρασιά του Asti. Τα Moscato d’ Asti  παράγονται στην περιοχή του Asti στο Piedmont της Ιταλίας από την ποικιλία Μοσχάτο. Είναι ένα από τα κρασιά όπως αναφερθήκαμε με χαμηλό αλκοόλ, περίπου 4,5 – 5,5 %, φυσαλίδες, έντονα αρώματα φρούτων όπως ροδάκινο, εσπεριδοειδή και αχλάδι αλλά και λουλουδιών.

Όλα λοιπόν, ξεκινούν σ’ έναν μοναδικό δήμο της Ιταλίας το Piedmont, όπου η περιοχή γύρω από την πόλη είναι πλούσια σε αμπέλια και πιστεύεται ότι είναι ο τόπος γέννησης του ιταλικού αφρώδους κρασιού Asti. Η ιστορία της περιοχής του κρασιού είναι σήμερα πολύ δημοφιλής και μάλιστα έχει και το συνώνυμο “Muscat Canelli”, που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για το σταφύλι Moscato, από το οποίο και παράγεται το κρασί.

Από τα πλέον σημαντικά  χαρακτηριστικά της πόλης είναι η ιδιαιτερότητα των κελαριών του κρασιού της. Τα συγκεκριμένα κελάρια βασίζονται σε μια πολύ ξεχωριστή αρχιτεκτονική δομή των υπόγειων καθεδρικών ναών και οι φιάλες διατηρούνται σε σταθερή θερμοκρασία 12-14 ° C (53-57 F) βαθμούς.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1800, η παραγωγή του Piedmont του λευκού μοσχάτου σταφυλιού ήταν επικεντρωμένη στην περιοχή Canelli. Η διαφήμισή του στο εμπόριο γίνονταν σε βαρέλια όπου οι ταβέρνες και τα μαγαζιά της περιοχής το πωλούσαν ανα φιάλη ή ανα ποτήρι.

Η ποικιλία καταγράφτηκε επίσημα τον 13ο αιώνα. Η περιοχή Canelli παραμένει πολύ σημαντική για την ποικιλία μέχρι και σήμερα, αφού βρίσκεται στην καρδιά της περιοχής της παραγωγής Moscato d’Asti και πρέπει να σημειωθεί πως θεωρείται “το σπίτι” για πολλά οινοποιεία. Το κρασί αυτό μπορεί να καταναλωθεί ως δροσιστικό απεριτίφ, αλλά ακόμη αξίζει να πούμε ότι ταιριάζει με τα επιδόρπια, και ιδιαίτερα με τάρτες φρούτων, ή με γλυκά φτιαγμένα από ξηρούς καρπούς όπως για παράδειγμα φουντούκια ή αμύγδαλα.

Η πόλη Asti παράγει επίσης το παρόμοιο σε γεύση Asti Spumante, το οποίο φτιάχνεται επίσης από τα Moscato Bianco σταφύλια και συχνά συγχέεται με το Moscato d’Asti. Υπάρχουν πολλές λεπτές διαφορές μεταξύ Moscato d’Asti και Asti Spumante. Το Moscato d’Asti ανήκει στα ημιγλυκιά, πολύ απαλά αφρώδη και σε μικρή περιεκτικότητα σε αλκοόλη κρασιά (περίπου 5-6%). Από την άλλη το Asti Spumante είναι ελαφρώς πιο ξηρό, πιο αφρώδες και έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ ( περίπου στο 9%).

Σύμφωνα με ιστορικά δεδομένα το Moscato που γνωρίζουμε σήμερα λέγεται ότι δημιουργήθηκε κατά τον 16ο αιώνα από τον Giovan Battista Croce, ο οποίος έκανε τη περιουσία του κατασκευάζοντας κοσμήματα για την αρχοντιά της Σαβοΐας. Ο Croce είχε στην κατοχή του ένα αμπέλι στους λόφους πάνω από το Τορίνο, και πειραματίστηκε με διάφορους τρόπους παραγωγής γλυκών κρασιών.

Η διαδικασία παραγωγής για το Moscato d’Asti δεν γίνεται με την παραδοσιακή μέθοδο και είναι αρκετά διαφορετική από εκείνη της σαμπάνιας, ή από οποιαδήποτε άλλων αφρώδη οίνων του κόσμου. Η τεχνική που χρησιμοποιείται έχει γίνει γνωστή ως η “Μέθοδος Asti”. Από τη στιγμή που τα σταφύλια Μοσχάτο συγκομίζονται, πιέζονται όσο πιο γρήγορα και απαλά προκειμένου το τελικό προϊόν να διατηρήσει τα διακριτικά αρώματα των λουλουδιών. Ο μούστος που προκύπτει φιλτράρεται και διατηρείται σε χαμηλές θερμοκρασίες για περιορισμένο χρόνο. Το Moscato d’Asti δημιουργείται από τη ζύμωση που γίνεται στις δεξαμενές. Η ζύμωση αυτή μετατρέπει τα σάκχαρα των σταφυλιών σε αλκοόλη και διοξείδιο του άνθρακα που απελευθερώνεται ως παραπροϊόν. Μια ορισμένη ποσότητα του αερίου αυτού διατηρείται και σκόπιμα “παγιδεύεται” στο κρασί. Όταν το επίπεδο αλκοόλ φτάνει περίπου 5 τοις εκατό, το κρασί είναι ψύχεται, σκοτώνοντας τις ζύμες και προκαλώντας διακοπή της ζύμωσης. Το προϊόν που τελικά προκύπτει είναι το αγαπημένο μας γλυκό, αφρώδες και αρωματισμένο Moscato d’Asti.

Τέλος, πρέπει να πούμε ότι τα κρασιά αυτά είναι πολύ δημοφιλή στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στο γυναικείο κοινό και σε όσους δεν αρέσουν τα υψηλόβαθμα ποτά ή δεν καταναλώνουν συχνά αλκοόλ. Η τάση αυτή οδήγησε πολλούς Έλληνες παραγωγούς να πειραματιστούν με αυτό το στυλ κρασιών, χρησιμοποιώντας όχι μόνο μοσχάτο αλλά και άλλες ελληνικές αρωματικές ποικιλίες με εξαιρετικά αποτελέσματα που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα αντίστοιχα Ιταλικά κρασιά. Επίσης μια συμβουλή που έχουμε για εσάς είναι να μην τα αφήνεται στη κάβα σας και να τα καταναλώνεται όσο είναι “νεαρά” ώστε να διατηρούνται τα φρέσκα τους αρώματα.

 

~Κατράδη Ζαχαρούλα~

Share